داریوش کریمی
داریوش کریمی در کرمانشاه به دنیا آمد. در نوجوانی که مصادف شد با انقلاب ایران کتابخوانی مشغلهی اصلی او شد. در تهران ادبیات انگلیسی خواند. ترجمهی کتابی در مورد آرای میخائیل باختین در نقد ادبی تحت عنوان «منطق گفتوشنودی» از تزوتان تودورف محصول همین دوره است. دو سه سالی در دانشگاه ادبیات انگلیسی و نظریهی ادبی تدریس کرد تا اینکه برای ادامهی تحصیل به استرالیا رفت. در سال ۱۳۷۸ به بیبیسی پیوست و راهی لندن شد. برای مدتی برنامهی ادبی روزنه را در رادیو تهیه و اجرا کرد. ده سال بعد یکی از چند سردبیری بود که در کار راهاندازی تلویزیون فارسی بیبیسی نقش داشتند. دو سال مسئول کار گزارشگران بیبیسی بود و پس از آن برنامهی پرگار را تدارک دید و اجرای آن را هم به عهده گرفت.
کتابها
کوچهی آخر
سعید سرنخی پیدا کرده. از مدتها پیش از آنکه در لندن ساکن و به عنوان مهندس ناظر مشغول کار شود، در عذاب بوده که بر …
رودی و راوی و موجی
در کانون این رمان زنیست که به گفتهی «راوی» حصاری دور خود تنیده، حصاری که او را نفوذناپذیر میکند، حتی در محرمترین لحظات. زنیست که …