حسن جان محمدی

با عکاسی وارد عرصه هنر شدم. برگزاری چند نمایشگاه عکاسی، شروع جدی‌تری بود برای نزدیک شدن به دنیای هنر و بعد از آن، ساخت فیلم کوتاه و تجربه‌ فیلمنامه‌نویسی و فیلم سازی، مسیرم را به سمت ادبیات و داستان  هدایت کرد. در نهایت، داستان‌نویسی جایی بود که احساس کردم بیش از هر هنری با آن ارتباط دارم.
نوشتن برایم راهی شد در مسیر کشف آدم‌ها و جهان اطرافم؛ تلاشی برای نزدیک شدن به لایه‌هایی از زندگی  انسان‌ها که همیشه در نگاه اول دیده نمی‌شوند. شاید به همین دلیل است که بیش از روایت عادی اتفاق‌ها، به آدم‌ها، روابط و پیچیدگی‌های درونی‌شان علاقه دارم.
در کنار این مسیر، تجربه‌های شغلی و حرفه‌ای متفاوتی داشته‌ام. هفت سال کتابفروش بودم؛ دوره‌ای که برایم فقط یک شغل نبود و از بهترین بخش‌های زندگی‌ام به حساب می‌آید. بهترین دوستانم از دل کتاب و کتابفروشی بیرون آمدند و با اینکه کتابفروشی تعطیل شد آن دوستی‌ها هنوز ادامه دارند.   
اولین کتابم (خانم کتاب) در سال ۱۳۹۹ توسط نشر دوات معاصر منتشر شد. رمان (تناقض) در نشر نوگام و امیدوارم این مسیر ادامه داشته باشد. 

برای من، نوشتن ادامه‌ی همان مسیری است که با عکاسی شروع شد؛ ثبت چیزی از جهان، با این تفاوت که حالا به جای دوربین، کلمات را به کار می‌گیرم.