لولیتا

درباره این کتاب

با توجه به این واقعیت که انتشار قانونی ترجمه‌ی بدون سانسور رمان لولیتا (یا اصل انتشار آن) در ایران ناممکن بوده و هست، نخست، برآن شدم که آن را به‌صورت پاورقی منتشر کنم و به‌لطف اعضای تحریریه‌ی دو نشریه، یکی در تهران و دیگری در تورنتو (در سال‌های ۱۳۹۱-۱۳۹۲)، بخش‌های زیادی از آن را در اختیار خوانندگان فارسی‌زبان قرار دادیم. سپس این ترجمه به‌همت نشر زریاب (در افغانستان) باز هم بدون سانسور و کامل، در قالب کتاب (۱۳۹۳) منتشر شد. ناگفته پیداست که خیلی زود به بازار زیرزمینی راه یافت، در مقیاسی گسترده چاپ و پخش شد و حتا در کتابفروشی‌های معتبر هم به فروش رسید تا آن‌جا که خبرگزاری‌ها آگاه شدند و خبر انتشار آن را با عنوان «چاپ اثری ممنوعه» به گوش همه رساندند. در همان زمان، وزیر ارشاد وقت در دفاع از خود و وزارتخانه‌اش اطلاعیه‌ای صادر کرد، آن را غیرقانونی شمرد و گفت، «کتاب مذکور طی دو مرحله و از سوی دو ناشر به ارشاد... ارائه شده که پس از بررسی‌های انجام‌شده مغایر با ضوابط نشر شناخته شده و هیچ‌گونه مجوزی از سوی وزارت ارشاد به این کتاب داده نشده است...» که این ادعا دروغ محض بود.

امروز، بعد از گذشت دوازده سال و پس از مروری دیگر بر این اثر، نشر نوگام در لندن (انگلستان) با همتی بلند حق کپی‌رایت آن را تهیه کرد تا در اختیار شما خوانندگان گرامی قرار دهد.

اکرم پدرام‌نیا، تورنتو،

 ۲۰ آوریل ۲۰۲۶

***

«نثری که ناباکوف برای لولیتا برگزیده بهترین و مناسب‌ترین است، نثری خلسه‌انگیز.» – جان آپدایک

شگفتی و نشاط‌بخشی، همراه با طنزی اندوه‌بار و گزنده، در لولیتا، معروف‌ترین و جنجال‌برانگیزترین اثر ولادیمیر ناباکوف، به‌وفور یافت می‌شود؛ اثری که داستان شیفتگیِ وسواس‌گونه، سیری‌ناپذیر و محکوم‌به‌فنای هامبرت هامبرت به دلورس هیزِ نیمفت را روایت می‌کند. لولیتا هم‌چنین داستان رویارویی اروپای بس‌فرهیخته با بربریت سرخوش آمریکای پساجنگ است. فراتر از هرچیز، این اثر تأملی است در عشق، عشق به‌مثابه هتک حرمت و توهم، دیوانگی و دگرگونی.

«به‌شدت شاعرانه و بسیار مفرح.» – تایم